|
|
 |
 |
|
|

అరణ్యపర్వ - అధ్యాయ 137
॥ శ్రీః ॥
3.137. అధ్యాయః 137
Mahabharata - Vana Parva - Chapter Topics
లోమశేన రైభ్యాశ్రమంగతం యుధిష్ఠిరంప్రతి యవక్రీతోపాఖ్యానకథనారంభః ॥ 1 ॥ భరద్వాజపుత్రేణ యవక్రీతేన స్వపితృమిత్రే రైభ్యే తత్పుత్రయోరర్వావసుపరావస్వోశ్చాసూయయా నివైవోపదేశం వేదాధిగమాయ ఇంద్రంప్రతి తపశ్చరణం ॥ 2 ॥ ఇంద్రనివారితేనాపి యవక్రీతేన బలాత్కారేణ తస్మాద్వరగ్రహణం ॥ 3 ॥ భరద్వాజేన లబ్ధవరం యవక్రీతంప్రతి గర్వేణ రైభ్యపీడాప్రతిషేధాయ బాలధ్యుపాఖ్యానకథనం ॥ 4 ॥
Mahabharata - Vana Parva - Chapter Text
లోమశ ఉవాచ। 3-137-0x(2197)(21108)
ఏషా మధువిలా నామ సమంగా సంప్రకాశతే।
ఏతత్కర్దమిలం నామ భరతస్యాభిషేచనం ॥ 3-137-1(21109)
అలక్ష్ంయా కిల సంయుక్తో వృత్రం హత్వా శచీపతిః।
ఆప్లుతః సర్వపాపేభ్యః సమంగాయాం వ్యముచ్యత ॥ 3-137-2(21110)
ఏతద్వినశనం కుక్షౌ మైనాకస్య నరర్షభ।
అదితిర్యత్రపుత్రార్థం తదన్నమపచత్పురా ॥ 3-137-3(21111)
ఏనం పర్వతరాజానమారుహ్య భరతర్షభాః।
అయశస్యామసంశబ్ద్యామలక్ష్మీం వ్యపనోత్స్యథ ॥ 3-137-4(21112)
ఏతే కనఖలా రాజన్నృషీణాం దయితా నగాః।
ఏషా ప్రకాశతే గంగా యుధిష్ఠిర యశస్వినీ ॥ 3-137-5(21113)
సనత్కుమారో భగవానత్ర సిద్ధిమగాత్పురా।
ఆజమీఢావగాహ్యైనాం సర్వపాపైః ప్రమోక్ష్యసే ॥ 3-137-6(21114)
అపాం హ్రదం చ పుణ్యాఖ్యం భృగుతుందం చ పర్వతం।
తూష్ణీం గంగాం చ కౌంతేయ సానుజః సముపస్పృశ ॥ 3-137-7(21115)
ఆశ్రమః స్థూలశిరసో రమణీయః ప్రకాశతే।
అత్ర మానం చ కౌంతేయ క్రోధం చైవ వివర్జయ ॥ 3-137-8(21116)
ఏష రైభ్యాశ్రమః శ్రీమాన్పాండవేయ ప్రకాశతే।
భారద్వాజో యత్రకవిర్యవక్రీతో వ్యనశ్యత ॥ 3-137-9(21117)
యుధిష్ఠిర ఉవాచ। 3-137-10x(2198)
కథం యుక్తోఽభవదృషిర్భరద్వాజః ప్రతాపవాన్।
కిమర్థం చ యవక్రీతః పుత్రోఽనశ్యత వై మునేః ॥ 3-137-10(21118)
ఏతత్సర్వం యథావృత్తం శ్రోతుమిచ్ఛామి తత్త్వతః।
కర్మభిర్దేవకల్పానాం కీర్త్యమానైర్భృశం రమే ॥ 3-137-11(21119)
లోమశ ఉవాచ। 3-137-12x(2199)
భరద్వాజశ్చ రైభ్యశ్చ సఖాయౌ సంబభూవతుః।
తావూషతురిహాత్యంతం ప్రీయమాణౌ వనాంతరే ॥ 3-137-12(21120)
రైభ్యస్య తు సుతావాస్తామర్వావసుపరావసూ।
ఆసీద్యవక్రీః పుత్రస్తు భరద్వాజస్య భారత ॥ 3-137-13(21121)
రైభ్యో విద్వాన్సహాపత్యస్తపస్వీ చేతరోఽభవత్।
తయోశ్చాప్యతులా ప్రీతిరభవద్భరతర్షభ ॥ 3-137-14(21122)
యవక్రీః పితరం దృష్ట్వా తపస్వినమసత్కృతం।
దృష్ట్వా చ సత్కృతం విప్రై రైభ్యం పుత్రైః సహానఘః ॥ 3-137-15(21123)
పర్యతప్యత తేజస్వీ మన్యునాఽభిపరిప్లుతః।
తపస్తేపే తతో ఘోరం వేదజ్ఞానాయ పాండవ ॥ 3-137-16(21124)
సుసమిద్ధే మహత్యగ్నౌ శరీరముపతాపయన్।
జనయామాస సంతాపమింద్రస్య సుమహాతపాః ॥ 3-137-17(21125)
తత ఇంద్రో యవక్రీతముపగంయ యుధిష్ఠిర।
అబ్రవీత్కస్య హేతోస్త్వమాస్థితస్తప ఉత్తమం ॥ 3-137-18(21126)
యవక్రీత ఉవాచ। 3-137-19x(2200)
ద్విజానామనధీతా వై వేదాః సురగణార్చిత।
ప్రతిభాంత్వితి తప్యేహమిదం పరమకం తపః ॥ 3-137-19(21127)
స్వాధ్యాయార్థం సమారంభో మమాయం పాకశాసన।
తపసా జ్ఞాతుమిచ్ఛామి సర్వజ్ఞానాని కౌశిక ॥ 3-137-20(21128)
కాలేన మహతా వేదాః శక్యా గురుముఖాద్విభో।
ప్రాప్తుం తస్మాదయం యత్నః పరమో మే సమాస్థితః ॥ 3-137-21(21129)
ఇంద్ర ఉవాచ। 3-137-22x(2201)
అమార్గ ఏష విప్రర్షే యేన త్వం యాతుమిచ్ఛసి।
కిం విఘాతేన తే విప్ర గచ్ఛాధీహి గురోర్ముఖాత్ ॥ 3-137-22(21130)
లోమశ ఉవాచ। 3-137-23x(2202)
ఏవముక్త్వా గతః శక్రో యవక్రీరపి భారత।
భూయ ఏవాకరోద్యత్నం తపస్యమితవిక్రమః ॥ 3-137-23(21131)
ఘోరేణ తపసా రాజంస్తప్యమానో మహత్తపః।
సంతాపయామాస భృశం దేవేంద్రమితి నః శ్రుతం ॥ 3-137-24(21132)
తం తథా తప్యమానం తు తపస్తీవ్రం మహామునిం।
ఉపేత్య బలభిద్దేవో వారయామాస వై పునః ॥ 3-137-25(21133)
అశక్యోఽర్థః సమారబ్ధో నైతద్బుద్ధికృతం తవ।
ప్రతిభాస్యంతి వై వేదాస్తవ చైవ పితుశ్చ తే ॥ 3-137-26(21134)
యవక్రీత ఉవాచ। 3-137-27x(2203)
న చైతదేవం క్రియతే దేవరాజసమీప్సితం।
మహతా నియమేనాహం తప్స్యే ఘోరతరం తపః ॥ 3-137-27(21135)
సమిద్ధేఽగ్నావుపకృత్యాంగమంగం
హోష్యామి వా మఘవంస్తన్నిబోధ।
యద్యేతదేవం న కరోషి కామం
మమేప్సితం దేవరాజేహ సర్వం ॥ 3-137-28(21136)
లోమశ ఉవాచ। 3-137-29x(2204)
నిశ్చయం తమభిజ్ఞాయ మునేస్తస్య మహాత్మనః।
ప్రతివారణహేత్వర్థం బుద్ధ్యా సంచింత్య బుద్ధిమాన్ ॥ 3-137-29(21137)
తత ఇంద్రోఽకరోద్రూపం బ్రాహ్మణస్య తపస్వినః।
అనేకశతవర్షస్య దుర్బలస్య సయక్ష్మణః ॥ 3-137-30(21138)
యవక్రీతస్య యత్తీర్థముచితం శైచకర్మణి।
భాగీరథ్యాం తత్ర సేతుం వాలుకాభిశ్చకార సః ॥ 3-137-31(21139)
యదాఽస్య వదతో వాక్యం న స చక్రే ద్విజోత్తమః।
వాలుకాభిస్తతః శక్రో గంగాం సమభిపూరయన్ ॥ 3-137-32(21140)
వాలుకాముష్టిమనిశం భాగీరథ్యాం వ్యసర్జయత్।
స్నాతుమభ్యాగతం శక్రో యవక్రీతమదర్శయత్ ॥ 3-137-33(21141)
తం దదర్శ యవక్రీతో యత్నవంతం నిబంధనే।
ప్రహసంశ్చాబ్రవీద్వాక్యమిదం స మునిపుంగవః ॥ 3-137-34(21142)
కిమిదం వర్తతే బ్రహ్మన్కించ తే హ చికీర్షితం।
అతీవ హి మహాన్యత్నః క్రియతేఽయం నిరర్థకః ॥ 3-137-35(21143)
ఇంద్ర ఉవాచ। 3-137-36x(2205)
బంధిష్యే సేతునా గంగాం సుఖః పంథా భవిష్యతి।
క్లిశ్యతే హి జనస్తాత తరమాణః పునఃపునః ॥ 3-137-36(21144)
యవక్రీత ఉవాచ। 3-137-37x(2206)
నాయం శక్యస్త్వయా బద్ధుం మహానోఘస్తపోధన।
అశక్యాద్వినివర్తస్వ శక్యమర్థం సమారభ ॥ 3-137-37(21145)
ఇంద్ర ఉవాచ। 3-137-38x(2207)
యథైవ భవతా చేద తపో వేదార్థముద్యతం।
అశక్యం తద్వదస్మాభిరయం భారః సమాహితః ॥ 3-137-38(21146)
యవక్రీత ఉవాచ। 3-137-39x(2208)
యథా తవ నిరర్థోఽయమారంభస్త్రిదశేశ్వర।
తథా యది మమాపీదం మన్యసే పాకశాసన ॥ 3-137-39(21147)
క్రియతాం యద్భవేచ్ఛక్యం త్వయా సురగణేశ్వర।
వరాంశ్చ మే ప్రయచ్ఛాన్యాసన్యైర్విద్వాన్భవితాస్ంయహం ॥ 3-137-40(21148)
లోమశ ఉవాచ। 3-137-41x(2209)
తస్మై ప్రాదాద్వరానింద్ర ఉక్తవాన్యాన్మహాతపాః।
ప్రతిభాస్యంతి తే వేదాః పిత్రా సహ యథేప్సితాః ॥ 3-137-41(21149)
యచ్చాన్యత్కాంక్షసే కామం యవక్రీర్గంయతామితి।
స లబ్ధకామ పితరం సమేత్యాథేదమబ్రవీత్ ॥ 3-137-42(21150)
యవక్రీత ఉవాచ। 3-137-43x(2210)
ప్రతిభాస్యంతి వై వేదా మమ తాతస్య చోభయోః।
అపి చాన్యాన్భవిష్యావో వరా లబ్ధాస్తథా మయా ॥ 3-137-43(21151)
భరద్వాజ ఉవాచ। 3-137-44x(2211)
దర్పస్తే భవితా తాత వరాఁల్లబ్ధ్వా యథేప్సితాన్।
స దర్పపర్ణః కృపణః క్షిప్రమేవ వినంక్ష్యసి ॥ 3-137-44(21152)
అత్రాప్యుదాహరంతీమా గాథా దేవైరుదాహృతాః।
మునిరాసీత్పురా పుత్ర బాలధిర్నామ విశ్రుతః ॥ 3-137-45(21153)
స పుత్రశోకాదుద్విగ్రస్తపస్తేపే సుదుష్కరం।
భవేన్మమ సుతోఽమర్త్య ఇతితం లబ్ధవాంశ్చ సః ॥ 3-137-46(21154)
తస్య ప్రసాదో వై దేవైః కృతో న త్వమరైః సమః।
నామర్త్యో విద్యతే మర్త్యో నిమిత్తాయుర్భవిష్యతి ॥ 3-137-47(21155)
బాలధిరువాచ। 3-137-48x(2212)
యథేమే పర్వతాః శశ్వత్తిష్ఠంతి సురసత్తమాః।
తావజ్జీవేన్మం సుతో నిర్వాణముత మే మతః ॥ 3-137-48(21156)
భరద్వాజ ఉవాచ। 3-137-49x(2213)
తస్య పుత్రస్తదా జత్రే మేధావీ క్రోధనస్తదా।
స తు లబ్ధవరో దర్పాదృషీంశ్చైవావమన్యత ॥ 3-137-49(21157)
వికుర్వాణో మునీనాం చ వ్యచరత్స మహీమిమాం।
ఆససాద మహావీర్యం ధనుషాక్షం మనీషిణం ॥ 3-137-50(21158)
తస్యాపచక్రే మేధావీ తం శశాప స వీర్యవాన్।
భవ భస్మేతి చోక్తః స న భస్మ సమపద్యత ॥ 3-137-51(21159)
ధనుషాక్షస్తు తం దృష్ట్వా మేధావినమనామయం।
`మునిస్తత్కారణం జ్ఞాత్వా స్వయం మహిషరూపధృత్।
శృంగేణాద్రీనచలయత్తతోఽయంభస్మసాదభూత్' ॥ 3-137-52(21160)
నిమిత్తమస్య మహర్షిర్భేదయామాస పర్వతాన్।
స నిమిత్తే వినష్టే తు మమార సహసా శిశుః ॥ 3-137-53(21161)
తం మృతం పుత్రమాదాయ విలలాప తతః పితా ॥ 3-137-54(21162)
లాలప్యమానం తం దృష్ట్వా మునయః పరమార్తవత్।
ఊచుర్వేదవిదః సర్వై గాథాం యాం తాం నిబోధ మే ॥ 3-137-55(21163)
న దిష్టమర్థమత్యేతుమీశోఽమర్త్యః కథంచన।
మహర్షిర్భేదయామాస ధనుషాక్షో మహీధరాన్ ॥ 3-137-56(21164)
ఏవం లబ్ధ్వా వరాన్బాలా దర్పపూర్ణాస్తపస్వినః।
క్షిప్రమేవ వినశ్యంతి యథా న స్యాత్తథా భవాన్ ॥ 3-137-57(21165)
ఏష రైభ్యో మహావీర్యః పుత్రౌ చాస్య తథావిధౌ।
తం యథా పుత్ర నాభ్యేషి తథా కుర్యాస్త్వతంద్రితః ॥ 3-137-58(21166)
స హి క్రుద్ధః సమర్థస్త్వాం పుత్ర పీడయితుం రుషా।
రైభ్యశ్చాపి తపస్వీ చ కోపనశ్చ మహానృషిః ॥ 3-137-59(21167)
యవక్రీత ఉవాచ। 3-137-60x(2214)
ఏవ కరిష్యే మా తాపం తాత కార్షీః కథంచన।
యథా హి మే భవాన్మాన్యస్తథా రైభ్యః పితా మమ ॥ 3-137-60(21168)
లోమశ ఉవాచ। 3-137-61x(2215)
ఉక్త్వా స పితరం శ్లక్ష్ణ యవక్రీరకుతోభయః।
విప్రకుర్వన్నృషీనన్యానతుష్యత్పరయా ముదా ॥ 3-137-61(21169)
ఇతి శ్రీమన్మహాభారతే అరణ్యపర్వణి తీర్థయాత్రాపర్వణి సప్తత్రింశదధికశతతమోఽధ్యాయః ॥ 137 ॥
Mahabharata - Vana Parva - Chapter Footnotes
3-137-1 మధువిలేతి అష్టావకాంగసమీకరణాత్పూర్వం సమంగాయా ఏవ నామ మధువహానామేతి క.ధ. పాఠః ॥
3-137-3 అన్నం బ్రహ్మౌదనం అదితిః పుత్రకామా।
సాధ్యేభ్యో దేవేభ్యో బ్రహ్మౌదనమపచదితి శ్రుతేః ॥
3-137-4 అయశస్యాం అయశస్కరీం।
అసంశబ్ద్యాం అకీర్తనీయాం। అయశస్యామసహ్యాం చ అలక్ష్మీం ఇతి ధ. పాఠః ॥
3-137-14 ఇతరో భరద్వాజస్తపస్వ్యేవ నతు శిష్యాదిసంపన్నః।
కీర్తిర్బాల్యాత్ప్రభృతి భారత ఇతి ఝ. పాఠః ॥
3-137-20 సర్వజ్ఞానాని సర్వశాస్త్రాణి
3-137-22 విఘాతేన ఆత్మనాశనేన ॥
3-137-26 న ప్రతిభాస్యంతీతి నకారావృత్త్యా యోజ్యం ॥
3-137-46 అమర్త్యః అమర ఇత్యర్థః ॥
3-137-48 అక్షయాస్తన్నిమిత్తం మే సుతస్యాయుర్భవేర్ద్ధ్రువం। ఇతి ఝ. ధ. పాఠః ॥
3-137-52 నిమిత్తం పర్వతాన్భేదయామాసఖండయామాస ॥
3-137-55 దిష్టం దైవవిహితం ॥

|
 శ్లోకాలు.jpg)
|
|
"Bharathiya Sanatana Dharm" and Sanatana Dharmam & Dharmo rakshati Rakshitha logo are our trademarks. Unauthorised use of "Sanatana Dharmam & Dharmo rakshoati Rakshitha" and the logo is not allowed. Copyright © sanatanadharm.com All Rights Reserved . Made in India. |
| |
| |
|
|
| |
|
|
| |
|
|